MILIVOJE MILEKIĆ
U knjizi Sava J. Mikića Istorija Jugoslovenskog Vazduhoplovstva 1, (1932), u odeljku Mehaničari, objavljeno je nekoliko biografskih podataka Milivoja Milekića.
U Mikićevoj knjizi još nekoliko puta nailazimo na ime Milivoja Milekića. Jedan od prvih srpska aviomehaničara, kada je u Nišu 1912. godine formirana Vazduhoplovna komanda, aeroplanska eskadra dobila je prva dva mehančara, Todor Zelić iz Beograda i Milivoje Milekić.
Za vreme Prvog balkanskog rata, u opsadi Skadra srpska vojska upotrebila je jaku vazdušnu flotu. Tri aeroplana opsluživalo je pet mehaničara, trojica Francuza i dva Srbina – Zelić i Milekić. Posle intervencije velikih sila i prestanka opsade Skadra, po naređenju Vrhovne komande, Milekić je sa aeroplanskom eskadrom premešten u selo Vojnik kod Kumanova, gde je uređen privemeni aerodrom, na kojem je eskadra dobila zadatak „da se vežba u letenju kako bi bila spremna u slučaju rata sa Bugaskom“. Tokom kratkotrajnog Drugog balkanskog rata aeroplanska eskadra vršila je izviđanja neprijateljskih položaja.
Po mobilizaciji vojske u julu 1914. godiine, Milekić je sa eskadrom upućen u okolinu Valjeva. Avionima su vršena izviđanja, a mala grupa mehaničara je uz brigu o ispravnosti aviona imala zadatak da obezbeđuje i doprema gorivo za letilice.
Milivoje Milekić ostao je uz aeroplansku eskadru tokom povlačenja srpske vojske, oporavka jedinica u Grčkoj i proboja Solunskog fronta, pomažući srpskim i francuskim pilotima da polete na ispravnim letilicama.
U posleratnoj literaturi, posvećenoj jugoslovenskom vojnom i civilnom vazduhoplovstvu do 1941. godine ne nailazimo na ime Milivoja Milekića.
MILAN POPOVIĆ (1871- ?)
Biografija Milana Popovića obavljena je u Srpskom biografskom rečniku, knjiga 8 (2025), Matice srpske. Autor odrednice je akademik Mira Radojević, istoričar, profesor univerziteta u Beogradu.
Posle petnestak godina učiteljskog rada na jugu Srbije, neposredno pošto je postavljen za učitelja u Muškoj osnovnoj školi u Leskovcu, Milan Popović postao je saradnik, a ubrzo i urednik, u dečjem listu Đački napredak. List, čiji je vlasnik bio leskovački učiteljskii kolergijum i koji je dostizao tiraž do 4.000 primeraka, punih osam godina uređivao je Milan Popović. Pored vesti iz života škole, objavljivane su pesme, priče, članci, bajke, basne, rebusi, zagonetke, slike za opisivanje, skrivalice, novosti iz nauke… Rad u Đačkom napretku, bio je odlična preporuka za Popovića za slične poslove u nekoliko listova u međuratnom periodu.
Popović je aktivno učestvovao i u zadružnom poketu. Petnaesti kongres srpskih zemljoradničkih zadruga, održan 28. i 29. avgusta 1910. u Leskovcu, čiji je Milan Popović bio sekreta, predstavljao je jedan od važnih koraka u razvoju i jačanju zadružnog pokreta i poljoprivrede u Kraljevini Srbiji početkom XX veka.
U godini kada je penzionisan (1924), Popović je sa još dva člana Upave Jugoslovenskog učiteljstva – poveništvo Beograd, priređivač Spomenice učiteljima i učiteljicama izginulim i pomrlim u ratovima 1912-191. Dnevni list Vreme, od 27. avgusta 1926, izveštava da je za predsednika beogradskog povereništva Udruženja jugoslovenskog učiteljstva izabran Milan Popović.
