Naslovna Projekti

Projekti

Projekti našeg Udruženja na kojima aktivno radimo ili su završeni u prethodnom periodu. Predstavlja osnovni segment našeg delovanja i rada.

Verujemo da možete naći puno zanimljivih i korisnih informacija na sledećim stranicama!

Školske 1881/82. Užička realka radila je u više privatnih i opštinskih zgrada. Opština užička je upravo za navedenu školsku godinu, "pošto se broj đaka umnožio", ustupila još jednu zgradu za realku, uradila izvesne opravke i nabavila još skamija. To, pored ostalog, stoji u godišnjem izveštaju o radu Užičke realke koji je sastavio prof. Janićije T. Manojlović, direktor. Izveštaj je upućen Stojanu Novakoviću, ministru prosvete i crkvenih dela.
Skoro do polovine XX veka na saborima, vašarima i drugim svečanostima po selima Zlatibora, kola i pesme izvođene su uz svirale, dvojnice, gajde i gusle. Okupljanja oko guslara bila su najčešća za Božić i na slavama. Gusle su nasleđivane od očeva ili dedova, a na početku XX veka još su se na Zlatiboru mogli pronaći majstori koji su izrađivali gusle.
Pedesetogodišnja karijera glumca, upravnika i organizatora u velikom broju pozorišta izdvaja Mihaila Markovića na vrh plejade najuspešnijih glumačkih imena među Užičanima. Bio je na čelu glumačkih udruženja u periodu 1919-1923, a po završetku Prvog svetskog rata, iako bez formalnog muzičkog obrazovanja, preko jedne decenije predvodio je Hrvatski glazbeni zavod.
Užičko pevačko društvo "Zlatiborska vila" osnovano je 1910. godine. Za sve godine postojanja "Zlatiborska vila" je imala hor, a povremeno i druge sekcije.
Dr Milan I. Zanković, okružni lekar u Užicu, objavio je početkom 1923. godine knjižicu "O tuberkolozi - s naročitim pogledom na prilike u Užičkom okrugu". U poslednjem delu knjižice (66 strana) piše o tuberkolozi u Užicu i Užičkom okrugu. Po njemu "pitanje stanovanja" značajno doprinosi pojavi tuberkoloze.
Tridesetih godina XX veka Kraljevina Jugoslavija ulagala je u otvaranje škola kako bi povećala obuhvat dece u osnovnom obrazovanju. U nekim slučajevima postojeće škole su proširivane, ali prioritet je bio izgradnja školskih objekata u selima u kojima do tada nisu postojale.
Dobrica Milutinović (1880-1956), jedno od najvećih imena srpskog glumišta, u punoj stvaralačkoj snazi bio je između dva svetska rata. Tada je oduševljavao na sceni Narodnog pozorišta iz Beograda, a dva puta u međuratnom periodu gostovao je u Užicu.
Iako je u XIX veku Užice posle Beograda bilo najnaseljenija varoš u Srbiji, do njega se teško stizalo što je zabeležilo više ličnosti koje su u to vreme obilazile užički kraj.
Dragoljub S. Ilić (Užice 1884-Beogard 1964), novinar, diplomata i advokat, ostavio je sećanja na staro Užice. Njegova sećanja i uspomene sačuvana su u Arhivu Srbije. Deo tih sećanja uskoro će biti objavljen u knjizi "Bunt i snovi Andrije Lojanice", u kojoj će se naći tekstovi još nekoliko autora koji su pisali o Lojaničinom životu, od pokretanja satiričnog lista "Era" do poezije za decu kojoj je bio posvećen do kraja života.
Po završetku Drugog svetskog rata Čajetina je počela da se razvija kao administrativni centar Zlatibora