Naslovna Projekti Zanimljiva istorija Užica

Zanimljiva istorija Užica

Iz bogate istorije Užica izdvajamo do sada nepoznate ili malo poznate detalje, podsećamo na ljude i događaje koji su  nekad u većoj a nekad u manjoj meri uticali na istoriju grada i okoline.

Pojedine tekstove ilustrujemo fotografijama i dokumentima koji su do sada bili nepoznati široj javnosti.

Na šta se svodilo novinsko oglašavanje, kao najčešći oblik propagande?
U preko 160 godina dugoj istoriji užičke bolnice, jedan period, početkom 50-ih godina XX veka, porodilište je bilo izmešteno iz objekata u Krčagovu u jednu kuću u blizini Prve osnovne škole
U međuratnom periodu, u prestojičkoj štampi, izveštaji sa fudbalskih utakmica iz unutrašnjosti bili su kratki i nekompletni. Retko su pominjana imena fudbalera i trenera, a kada se to činilo često su umesto imena beleženi nadimci. Kao u slučaju jednog izveštaja iz Užica, godine 1928.
Dragoljub S. Ilić (Užice 1884-Beogard 1964), novinar, diplomata i advokat, ostavio je sećanja na staro Užice. Njegova sećanja i uspomene sačuvana su u Arhivu Srbije. Deo tih sećanja uskoro će biti objavljen u knjizi "Bunt i snovi Andrije Lojanice", u kojoj će se naći tekstovi još nekoliko autora koji su pisali o Lojaničinom životu, od pokretanja satiričnog lista "Era" do poezije za decu kojoj je bio posvećen do kraja života.
Prve višespratnice u Užicu izgrađene su sredinom pedesetih godina XX veka. Prema tadašnjim propisima zgrade sa minimum četiri sprata morale su da imaju lift.
Akumulacija Vrutci, za snabdevanje Užica vodom za piće, građena je pet godina. Za njeno punjenje do maksimalne kote trebalo je preko godinu dana, tokom kojih su vršena ispitivanja ponašanja betonsko lučne brane
Hirurg, dr Teodor Božin jedan je od onih koji su upućeni u Užice na dužnost da bi se veoma brzo srodili sa novom sredinom. Dr Božin se kratko zadržao u Užicu, ali i u sećanjima, pisanim 35 godina posle odlaska iz varošice na Đetinji, snažna su osećanja prema ovoj sredini i njenim žiteljima
Pored Andrije Lojanice i njegovih najbližih saradnika, u satirično-humorističkom listu "Era", koji je izlazio u Užicu u godinama posle Prvog svetskog rata, a kasnije i u Beogradu, sarađivali su i drugi poznati i manje poznati Užičani.
Vožnja ćirom na Šarganskoj osmici danas je atrakcija, ali oni koji su davnih godina imali priliku da vozom prođu prugom uzanog koloseka od Užica do Sarajeva nisu imali tako prijatna iskustva.
Dobrica Milutinović (1880-1956), jedno od najvećih imena srpskog glumišta, u punoj stvaralačkoj snazi bio je između dva svetska rata. Tada je oduševljavao na sceni Narodnog pozorišta iz Beograda, a dva puta u međuratnom periodu gostovao je u Užicu.